Porady wychowawcze

Nikt z nas nie urodził się z wgranym do głowy kompendium wiedzy. Każdy potrzebuje porady, czy wymiany poglądów w kwestii wychowania dzieci. Jako rodzice na co dzień mierzymy się z sytuacjami w których musimy improwizować. Nasze maluchy poddają nas nieustannym wyzwaniom, podczas których testują naszą wytrzymałość. Dzielmy się ze sobą zdobytą wiedzą i doświadczeniem. Pozwólmy sobie uzyskać nad nimi przewagę i nauczmy się jak uczyć je. Poniżej przedstawiam kilka moich przemyśleń:

?????????????????????????????????????????????????????????????????????????????

?????????????????????????????????????????????????????????????????????????????

No 1. Konsekwencja – przestrzegamy dziecko przed złym zachowaniem przez uświadomienie reakcji przyczynowo skutkowej. Jeżeli dziecko jest świadome złego zachowania musi ponieść zapowiedzianą karę. Może to być zabranie zabawki, powrót z placu zabaw do domu itp. Dziecko musi być uprzedzone o konsekwencji swojego zachowania. Nie można kary łagodzić, odkładać, warunkować, czy anulować. W każdym wypadku dziecko znajdzie dla siebie precedens, aby odwołać się do  niego w przyszłości. Brak konsekwencji rodzica otwiera dziecku furtkę, którą wykorzysta żeby przesunąć dozwoloną granicę posłuszeństwa.

No 2. Stanowczość – ta cecha dobrze koreluje z pewnością siebie i opanowaniem. W rozmowach dydaktycznych z dzieckiem unikaj emocjonalnego tonu. Bądź jak sędzia, który odczytuje wyrok lub pouczenie. Udaj obojętność, nie zdradzaj zdenerwowania mimiką twarzy. W ten sposób możesz utwierdzić dziecko w przekonaniu, że wiesz co robisz i to Ty masz rację. Dziecko w obecności pewnego siebie rodzica będzie się czuło bezpieczniej w gwarnych i tłocznych miejscach, takich jak place zabaw, centra handlowe, komunikacja miejska.

No 3. Cierpliwość – szczególnie ciężki warunek do utrzymania przez choleryków i entuzjastów uporządkowanego trybu życia. Z dzieckiem ciężko planować najbliższą przyszłość, ponieważ jest nieprzewidywalne w swoich zachowaniach i reakcjach. Do tego dzieci często chorują i reorganizują nam w ten sposób harmonogram dnia. Dzieci oczekują od nas poświęcania im swojej uwagi. Zabawa może trwać w nieskończoność, a pora spania przeciągać się nieznośnie długo. Dziecko to umiejętność kompromisu, rezygnacji z własnych potrzeb, czy też planów. Wytrzymaj w cierpliwości, nie pozwól się dać ponieść emocją. Czasem trzeba odpowiedzieć na to samo pytanie wiele razy. W ten sposób nasz maluch upewnia się, że coś jest niezmienną prawdą, którą trzeba przyjąć koniec końców do wiadomości.

No 4. Pomysłowość – dziecko na co dzień boryka się z potężnymi wyzwaniami, którym musi sprostać. Jego rozwój nie ma przebiegu jak postęp rosnącej funkcji liniowej. Dziecko ma okresy stagnacji, a nawet regresji rozwojowej. Często postęp w nauce poprzedzony jest głębokim cofnięciem, podczas którego mózg dziecka przeprowadza procesy własnej reorganizacji. Dlatego równolatkowie mogą znajdować się w różnych miejscach przystosowania społecznego. W śród rówieśników z przedszkola i szkoły nie będzie taryfy ulgowej. Dziecko odbiegające poziomem rozwoju od reszty grupy będzie wyszydzane, a to może przyczynić się do utraty pewności siebie i w konsekwencji do ograniczenia komunikacji werbalnej. Istnieją sposoby behawioralne ułatwiające przełamywanie pojawiających się barier. Systemy wynagradzania poprzez zbieranie naklejek, gwiazdek w zeszycie, i tym podobne mogą być niezmiernie przydatne. Zostań w kontakcie z nauczycielką dziecka i wprowadź ją we własne pomysły, ażeby dziecko mogło uzyskiwać dodatkowe gwiazdki za kontakt z innymi dziećmi i aktywny udział w zajęciach. Pedagog może wpłynąć na ośmielenie dziecka chwaląc je za dobre zachowanie na forum klasy.

Puenta na dzisiaj jest taka, że uczymy się razem z dziećmi. Co dzień odnajdujemy radość w prozaicznych zajęciach i cieszymy się drobnymi sukcesami naszych pociech.

Tagi: , ,

Dodaj komentarz