Zez u dziecka

Młodzi rodzice często bagatelizują pojawiające się przesłanki dotyczące zagrożenia wadą wzroku swojego dziecka. Szczególnie powszechne jest przekonania, że zez jest to stan przejściowy u niemowlaków i nie należy go leczyć do drugiego roku życia. Nic bardziej mylnego! Każdy symptom związany z nierównoległym ustawieniem oczu wymaga pilnej konsultacji okulistycznej.

Cute Baby Girl

Zez jest to złe ustawienie oczu. Z reguły jedno oko ucieka w kierunku nosa – zez zbieżny, chociaż zdarzają się też przypadki zeza rozbieżnego, gdy oko ucieka do skroni, lub zez ku górze, ku dołowi, a także zez skośny.

Nieprawidłowe ustawienie oka u dziecka, prowadzi z reguły do niedowidzenia zwanego także leniwym okiem. Wyjaśnienie tego zjawiska jest proste jak również możliwe do powstrzymania. Oko które nie skupia się na pokazanym obiekcie otrzymuje mniej ostry obraz. Ten przekaz jest wysyłany do mózgu, który z kolei stara się go ignorować. Z tego powodu oko w którym powstaje nieostry obraz jest przez nasz mózg mniej eksploatowane przez co też słabsze. W dłuższej perspektywie nieprawidłowo ustawione oko może pozostać na stałe w tej pozycji stając się z czasem okiem niedowidzącym.

Na pocieszenie trzeba dodać, że nie każdy zez u dziecka jest defektem. Najczęściej występującym zezem jest zez pozorowany. Pojawia się on z przyczyn nieprawidłowej budowy twarzy, gdy występuje szeroka i płaska nasada nosa, połączona z tzw. zmarszczką nakątną, tj. pionowym fałdem skórnym, pokrywającym obydwa przynosowe kąty oka.

Pamiętajmy, że tylko w pierwszych trzech miesiącach życia niemowlaka nieprawidłowe ustawianie oczu może być efektem fizjologicznym. Po tym okresie każdy zez jest zjawiskiem wymagającym wnikliwego badania. Zdefiniowany zez wymaga diagnostyki i leczenia, a efekty działań okulistycznych zależne są w znacznym stopniu od prędkości poczynionych przez rodziców kroków.

Tagi: ,

Dodaj komentarz